Նուռն ու շուշանածաղիկը

Լինում է, որ տունը ծնվում է անսպասելի մի հանդիպումից։ MELIKA-ի պատմությունը տեղավորվում է երկու խորհրդանիշի մեջ՝ հայկական նուռ և ֆրանսիական շուշանածաղիկ։

Երկու խորհրդանիշ, մեկ մտադրություն

Հայաստանում նուռը թագուհի է։ Հազարահատիկ պտուղը խոսում է ընտանիքի, առատության, հիշողության մասին։ Այն ամենուր է՝ հեքիաթներում, գորգերին, Սարյանի կտավներում, եկեղեցիների քարին փորագրված։ Նուռը պտղաբերության և կապի խոստում է։

Ֆրանսիայում շուշանածաղիկն այլ կերպ է իշխում։ Արքայական այդ խորհրդանիշը խոսում է նրբագեղության, մաքրության, գեղեցիկի այն ըմբռնման մասին, որ ձգվում է դեպի վեր։ Այն զարդարում է զինանշանները, Վերսալի այգիները, ձեռագրերի մանրանկարները։ Շուշանածաղիկն ազնվության և արժանավայել կեցվածքի խոստում է։

Մեկն առատաձեռն է, հորդառատ, մարմնավոր։ Մյուսը՝ ուղիղ, զուսպ, տիրական։ Ամեն ինչ նրանց հակադրում է, և այնուամենայնիվ նրանք որոնում են միմյանց։

Երկխոսությունը

MELIKA-ն ծնվել է այս երկխոսությունից։ Մի կողմում հայկական հոգին, որ Արսենը բերել է հիշողության ու վերապրման հողից։ Մյուս կողմում ֆրանսիական միտքը, որ կարգավորում է, գծում, չափավորում։ Եվ երկուսի միջև թայական մի թել՝ սրբազանը, գույնը, քնքշությունը։

MELIKA-ի զարդը չի ընտրում։ Այն միասին է պահում նուռն ու շուշանածաղիկը, հորդառատությունն ու խստությունը, զգացմունքն ու ձևը։ Սա է ամբողջ դժվարությունը։ Եվ ամբողջ գեղեցկությունը։

Միավորել հակադրությունները

Ստեղծագործության գեղեցկությունը նյութի հարստության մեջ չէ։ Այն ծնվում է այն ուժերի ներդաշնակությունից, որոնք առանձին վերցրած իրար կհակասեին։ Միայնակ նուռը չափազանց առատաձեռն կլիներ։ Միայնակ շուշանածաղիկը՝ չափազանց սառը։ Միասին նրանք գտնում են մի հավասարակշռություն, որին ոչ մեկը, ոչ մյուսը առանձին չէր հասնի։

Այսպես է մտածում MELIKA-ն։ Ոչ թե մի մշակույթ մյուսի դեմ, այլ բոլորը միասին՝ մեկ շարժման մեջ։

Երեք արմատ։ Մեկ զարդ։